
ویتالیک بوترین، همبنیانگذار اتریوم، بار دیگر نگاه انتقادی خود را به یکی از مدلهای محبوب سازمانی در صنعت بلاکچین یعنی کنسرسیوم بلاکچینها (Consortium Blockchains) مطرح کرد. او در رویداد Arbitrum Day اعلام کرد که این نوع شبکهها نهتنها به هدف اصلی خود نرسیدهاند، بلکه در بسیاری موارد ترکیبی از ضعفهای سیستمهای متمرکز و غیرمتمرکز را همزمان به همراه دارند.
به گفته بوترین، این شبکهها که معمولاً توسط چند شرکت یا بانک بزرگ اداره میشوند، در نهایت به ساختارهایی شبیه «کارتلهای بسته» تبدیل میشوند که شفافیت پایین و اعتماد محدود دارند.
بوترین در سخنان خود تأکید کرد که ایده اولیه کنسرسیوم بلاکچینها این بود که چند نهاد بزرگ مانند بانکها بتوانند یک شبکه مشترک ایجاد کنند. اما در عمل، این مدل نتوانسته مزیت قابلتوجهی نسبت به بلاکچینهای عمومی ارائه دهد.
او گفت: «این ایده که پنج بانک یا شرکت بزرگ یک زنجیره بسازند، در بیشتر موارد شکست خورده است.»
به باور او، این شبکهها نه به اندازه بلاکچینهای عمومی مانند اتریوم غیرمتمرکز هستند و نه به اندازه سیستمهای خصوصی، حریم دادهای واقعی ارائه میدهند.
یکی از مهمترین انتقادهای بوترین به این مدلها، ضعف همزمان در شفافیت و حریم خصوصی است. در کنسرسیوم بلاکچینها، کنترل شبکه محدود به چند بازیگر خاص است، اما در عین حال دادهها نیز بهطور کامل خصوصی باقی نمیمانند.
او در اینباره توضیح داد: «شما دادههای خود را روی شبکهای قرار میدهید که تنها خودتان و رقبای نزدیکتان به آن دسترسی دارند.»
این وضعیت باعث میشود که نه مزایای بلاکچین عمومی مانند شفافیت کامل حاصل شود و نه امنیت و حریم خصوصی سیستمهای کاملاً بسته.
به جای کنار گذاشتن کامل زیرساختهای موجود، بوترین پیشنهاد متفاوتی ارائه کرد. او معتقد است شرکتها نباید سیستمهای خود را از صفر بازسازی کنند، بلکه میتوانند با استفاده از ابزارهای رمزنگاری، ساختار فعلی را ارتقا دهند.
این مدل شامل استفاده از Merkle Root و اثباتهای اعتبار (Validity Proofs) روی زنجیره است. در این رویکرد، زیرساخت فعلی باقی میماند اما یک لایه شفافیت و امنیت به آن اضافه میشود.
بوترین این مدل را یک «Sidecar» توصیف کرد؛ راهکاری که بدون پیچیدگیهای بلاکچین کامل، مزایای آن را فراهم میکند.
ویتالیک بوترین همچنین بر اهمیت روزافزون راهکارهای لایه دوم (Layer 2) تأکید کرد. این سیستمها خارج از زنجیره اصلی فعالیت میکنند اما امنیت خود را از شبکه اصلی اتریوم دریافت میکنند.
او چهار دسته اصلی برای L2ها معرفی کرد:
شبکههای سازگار با EVM، سیستمهای سرورمحور با اثبات روی زنجیره، محیطهای آزمایشی و بلاکچینهای مخصوص اپلیکیشن.
هدف اصلی این ساختارها، ایجاد یک اکوسیستم ترکیبی و قابل تعامل است که بتواند همزمان مقیاسپذیری و تنوع کاربردی را فراهم کند.
اظهارات اخیر بوترین نشان میدهد که مسیر آینده بلاکچینها نه در ساخت شبکههای بسته سازمانی، بلکه در ترکیب زیرساختهای موجود با لایههای رمزنگاری پیشرفته قرار دارد.
به نظر او، آینده واقعی در اکوسیستمی ناهمگن از لایه دومها شکل میگیرد که میتوانند همزمان مقیاسپذیر، امن و قابل تعامل باشند؛ چیزی که کنسرسیوم بلاکچینها تاکنون در تحقق آن ناکام ماندهاند.


